Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Blog

view:  full / summary

Opening werkjaar september 2013

Posted on September 12, 2013 at 3:03 AM Comments comments (3)

Opening Werkjaar 

Wij komen uit een wereld die verward en verdeeld is. De chaos van de werkelijkheid is niet een keurig in zwarte en witte vierkanten geordende arbeids-vloer. In die chaos is niets wat het lijkt en is wat het lijkt niets. In die chaos woedt een storm die ons heen en weer slingert in de op- en neergaande golven van het leven.

Maar soms, als het Licht oprijst en de hemel opentrekt aan de Oosterkim, gaat de storm van de voortsnellende tijd liggen, even tijdloos liggen. Dan overwint het Licht de Duisternis en doet de bergen en rivieren glinsteren onder het Azuren Gewelf; dan rijst uit donkerkoele vijvergrond de witte waterlelie en ontsluit blij het gouden hart; dan zingt de merel in de donkerdode nacht, spreidt zijn gebroken vleugels en leert vliegen naar het Licht; dan vernevelen donderdonkere wolken tot hoopgevende regenbogen. En in die windstilte, in die Silence Profonde, verzamelen wij ons op de Geblokte Vloer van talloze en taalloze vragen, waarop de antwoorden even talloos en taalloos zijn als het aantal uren in de eeuwigheid, als het aantal middelpunten in de cirkel zonder uiteinden, als de lichtjaren naar de grenzen van het Heel Al. In die diepe stilte ervaren wij dat die talloze en taalloze vragen geen andere antwoorden behoeven dan de antwoorden die in die vragen besloten liggen. In die diepe stilte ervaren wij rust, even rust, even, als dobberend, tobbend Deel, in Harmonie met het Grote Alomvattende Geheel.

We komen uit een wereld waarin cynisme de overhand heeft: een wereld waarin wetenschap de mens beziet als een door genen, prikkels, hormonen en omstandigheden bepaald willoos wezen, dat zichzelf wijsmaakt dat hij een vrije wil heeft die keuzes maakt; een wereld waarin wetenschap het leven laat voltrekken op een minuscuul deeltje van het Heel Al, dat net aan al die voorwaarden voldoet die het ontstaan van dit leven mogelijk maken; een Heel Al dat is en niets anders doet dan zijn, dat nergens vandaan komt en nergens heengaat, niet in iets wortelt, niet naar iets streeft, geen oorzaak heeft en geen doel.

Het is een wereld waarin licht slechts een natuurkundige begrip is en niet het Licht dat de Duisternis zou kunnen overwinnen. Het is een wereld waarin onze symbolen van Wijsheid, Kracht en Schoonheid betekenisloze woorden zijn die niet verwijzen naar de wereld van de feiten. Het is een wereld die onze taal niet spreekt. Het is de wereld van het Westen waarin de mens willoos en kompasloos heen en weer geslingerd wordt op de golven van de laat-maar-waaien-wind.

Zijn wij, Broeders, dan niet van deze wereld? Ja wel: de wereld van het Westen is ook onze wereld, we komen er uit en we keren er in terug. Maar in de windstilte van de Loge voegen we er iets aan toe wat weliswaar niet van deze wereld is maar ons desalniettemin bevrijdt van de ketenen van de werkelijkheid in het Westen en van ons vrije mannen maakt die ervoor kiezen van de wereld meer te maken dan zij is.
Voor ons is die wereld een te voltooien bouwwerk. Wij voegen warmte toe aan de kilheid van het bestaan.

Aan de kilte van wetenschappelijke waarheid voegen wij onze verwarmende Wijsheid toe: een geloof dat de ruwe werkelijkheid kubiek kan worden door onze arbeid: wij kunnen de wereld mooier, beter, warmer maken dan hij is, te beginnen bij onszelf: op U komt het aan.

Aan de kille krachten die zonder aanziens des persoons de dingen binnen het Heel Al doen bewegen voegen wij onze hoopgevende Kracht toe: broederschap en
saamhorigheid. Wij willen een kudde zijn die zonder dogma bijeen blijft. Wij willen een kudde zijn die buitenbeentjes binnen boord houdt. Dat willen wij waar maken. Dat willen wij aan de wereld toevoegen: hoop op een mooiere, betere, warmere wereld.

Die toegevoegde Wijsheid, die toegevoegde Kracht mogen dan niet behoren tot de wereld van de fei-ten, zonder verwarmende wijsheid en hoopgevende kracht is de wereld, cynisch, koud, liefdeloos. Het is onze Wijsheid dat we de wereld mooier kunnen maken door de Kracht van de Broederschap die Schoonheid creëert. Laat Schoonheid de Liefde zijn die van ons leven meer maakt dan een seksueel overdraagbare aandoening met dodelijke afloop.

Cynici zullen zeggen dat al ons ordenen in de chaos aan de chaos zelf niets verandert. En als het om de chaos zelf gaat, hebben zij gelijk, maar niet als het gaat om hoe wij omgaan met ons leven in de chaos. In ons leven zijn wij zelf verantwoordelijk voor onze eigen orde.

Als ik indertijd niet in de Diepe Stilte van Le Profond Silence mijn plek had gevonden op de Geblokte Vloer van talloze en taalloze vragen, waarop de antwoorden even talloos en taalloos zijn als het aantal uren in de eeuwigheid, als het aantal middelpunten in de cirkel zonder uiteinden, als de lichtjaren naar de grenzen van het Heel Al, was ik liefdeloos blijven dobberen op de golven van een zinloos bestaan.
 
De Opperbouwmeester van het Heel Al heeft al zijn stempel op alles in het Heel Al gezet door, zoals Spinoza dat stelt, één te zijn met het Heel Al, dat geen grenzen heeft in tijd en ruimte, omdat het alles bevat. Een goede reden om de hoeksteen van de Tempel van Salomo niet de naam en het jaar van de Opperbouwmeester te laten dragen. Maar omdat de Opperbouwmeester geen naam heeft en geen jaartal, is het niet vermelden van naam en jaartal juist zijn handtekening op de hoeksteen, zegt de theoloog dan.

Zo schept de homo theologicus orde in de chaos of, voor wie hetzelfde anders wil zien, chaos in de orde. Uiteindelijk zoeken wij allen orde. Beide formuleringen zijn een zinloos taalspel voor zover het taal is die niets zegt over de werkelijkheid waarin wij leven. Des te meer zegt het over hoe wij in die werkelijkheid leven:
vanuit een verlangen naar orde, naar betekenisvol bestaan. Ook vrijmetselaren zoeken voortdurend, elk op eigen wijze, naar de of een zin voor ons bestaan. Dat verenigt ons, dat wij allen zoekers zijn. En wij blijven verenigd zolang wij elkaar niet afrekenen op wat wij vinden. Wie wat vindt heeft slecht gezocht.

Het bouwen aan de tempel van Salomo kan het scheppen van Orde in de Chaos zijn, het brengen van Licht in de Duisternis of het toevoegen van onze Wijsheid, Kracht en Schoonheid aan de cynische werkelijkheid. De kern blijft dat vrijmetselaren hun mooiere, betere, warmere ik zoeken en zo de wereld mooier, beter en warmer willen maken dan hij zonder onze arbeid is.

Wij komen uit een wereld die verward en verdeeld is, maar op de Geblokte Vloer ordenen wij de chaos met Wijsheid, Kracht en Schoonheid, met geloof, hoop en liefde, en met die ordening keren wij naar die verwarde en verdeelde wereld terug.

Doe U kennen in het Westen.


Rss_feed

0